Rękawy pełne blotek

   Ponieważ, jak widzę w statystykach, istnieje olbrzymi popyt na wiersze żegnające emerytów, postanowiłem temu popytowi sprostać i zanim sam udam się na zasłużoną emeryturę - kilka okolicznościowych rymowanek napisać. Konkurencja jak widzę jest spora bo i sam Mistrz Waligórski zajmował się tym tematem, ale jak już się powiedziało A to trzeba powiedzieć ABAB (jak mawiają poloniści). Oto pierwsza:

Na nową (choć już niedługą) drogę swojego życia
przyjmij nasz emerycie ten oto czek bez pokrycia.
Byś wiedział w dzień jesienny, nieco chłodnawy i mokry
że i nam (tak jak tobie) trudno jest już coś pokryć.

Chętnie byśmy Cię również, tak jak w Rzymie herosa
ubrali w wieniec laurowy ale cóż: on na włosach
(tak jest skonstruowany) powinien się opierać
a liczba ich na Tobie zdąża w kierunku zera.

Przyjmij od całej załogi ten symboliczny goździk
(nieco sfatygowany lecz przy transporcie go zmiął Zdzich)
Bądź szczęśliwy na rencie! Ze swoich osiągnięć dumny!
Przyjmij ten, jak to mówią: pierwszy goździk do trumny!